Alex Steegstra

Ditjes en datjes en dingen die me bezighouden

Stoeptegels

Ook dit jaar stelt de Gemeente Hengelo buurtbonnen beschikbaar. Volgens de nieuwsbrief van de gemeente: Een buurtbon is een tegoedbon die inwoners kunnen inzetten voor hun bedachte initiatieven om hun wijk een stukje mooier, veiliger of gezelliger te maken.

Ik heb vanavond een idee ingediend om de wijk waarin ik woon een piepklein beetje mooier te maken. Het idee is om her en der in de wijk een stoeptegel te vervangen door een bedrukt exemplaar met een opbeurende of prikkelende tekst, een compliment, een klein gedicht of een kunstwerkje. Zodat de voorbijgangers nét even een glimlach krijgen of hun zinnen even worden verzet.

Ik ben benieuwd of dit plan grond vindt bij de betrokken beslissers. Mijn plan van vorig jaar is helaas op regelgeving afgewezen. Maar wat zou er mis kunnen zijn met een stoeptegel?

Rustig weekend

Ik had een weekend waarin ik niet zoveel hoefde. Dus ben ik lekker aan het bakken geslagen en heb koekjes voor de bovenburen (want die brengen mij ook wel eens lekkers), voor de kerk vanmorgen en voor mijn collega’s morgen.

Chocolate chip cookies.

Verder ben ik een paar keer als taxi ingezet voor Mandlekosi die een druk weekend had met drie dagen sport begeleiden in Zwolle.

Naar aanleiding van een artikel in Trouw waarin ik zoveel herkende heb ik een lezersreactie ingestuurd die vandaag in de krant stond. Het was een reactie op dit artikel in Trouw.

Al eerder heb ik hier op X al over geschreven:

Ik hoop dat deze organisatie zich gaat verbeteren.

Kerstkaart 2023

Lieve mensen,

Het lied hierboven heeft me dit jaar geraakt en daarom deel ik het graag met jullie.
Ik wens jullie allemaal een goede Adventstijd, fijne Kerstdagen

en

VREDE in 2024

Alex Steegstra

Dans nos obscurités

Een lied dat al een groot deel van mijn leven met me meereist. Dit lied dat bekend is vanuit de internationale christelijke oecumenische kloostergemeenschap in Taizé.

Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft.

Ik werd er voor het eerst door geraakt toen Jolanda en ik rond 1998 betrokken waren bij de stiltemomenten in de (later door brand verwoeste) Moeder Teresakerk in Hengelo. In het jachtige leven was er tijdens de koopavonden een mogelijkheid om even aan de drukte te ontsnappen in een eenvoudige viering. Er werden een paar Taizéliederen gezongen, een schriftlezing, een lang moment van stilte en het bidden van het avondgebed van Maarten Luther.

Heer, blijf bij ons, want het is avond
en de nacht zal komen.
Blijf bij ons en bij uw ganse Kerk
aan de avond van de dag,
aan de avond van het leven,
aan de avond van de wereld.

Blijf bij ons
met uw genade en goedheid,
met uw troost en zegen,
met uw woord en sacrament.

Blijf bij ons
wanneer over ons komt
de nacht van beproeving en van angst,
de nacht van twijfel en aanvechting,
de nacht van de strenge, bittere dood.

Blijf bij ons
in leven en in sterven,
in tijd en eeuwigheid.

Amen.

Door deze diensten is ook mijn vriendschap onstaan met emeritus studentenpastor, schrijver en kunstenaar Jan de Jongh (1932). Als je iets wilt weten over het maken van een liturgie, of bijvoorbeeld over symbolen, gebruiken of rituelen in de kerk, dan ben je bij hem aan het juiste adres.

In latere jaren kwam het lied met regelmaat terug in de vieringen in aanloop naar Pasen en in de nachtwake in de Paasnacht. Dit was in de Bethelkerk in Hengelo. De Protestanse gemeente huist tegenwoordig in de Waterstaatskerk.

Tijdens en na mijn scheiding in 2015 heb ik een aantal jaren gewoond in Woongemeenschap De Wonne in Enschede. Een heel goede plek voor iemand die net als ik even op adem moet komen. In de Wonne werd een aantal gebruiken uit het kloosterleven aangehouden met gebedsmomenten in de ochtend en ‘s avonds. Vaak sloot ik hier in de avond bij aan. Ook hier een heel eenvoudige opzet. Er waren multomappen met verschillende liederen waar we iedere avond een keuze uit maakten. Vaak werd een aantal malen ‘Als alles duister is’ gezongen. Maar ook in deze viering was het de stilte die heel belangrijk was.

Op andere momenten, vooral wanneer iemand onheil overkomt, is dit lied het eerste dat in mijn gedachten komt. Het geeft me woorden op een moment dat ik zelf geen woorden kan vinden.

En dan vanmorgen. Aan het begin van de dienst in Mozaiek0548 werd het donker in de zaal. Totdat de drie Adventskaarsen werden aangestoken. En ondertussen werd ‘Als alles duister is’ gezongen.

Ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, een vuur dat nooit meer dooft.

In de dienst werd gesproken door Johanna Hazelhoff. Over de Lofzang van Maria.

Maria en Elisabet
Kort daarop reisde Maria in grote haast naar het bergland, naar een stad in Juda, waar ze het huis van Zacharias binnenging en Elisabet begroette. Toen Elisabet de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot; ze werd vervuld van de heilige Geest en riep luid: ‘De meest gezegende ben je van alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot! Wie ben ik dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt? Toen ik je groet hoorde, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot. Gelukkig is zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan.’
Maria zei:
‘Mijn ziel prijst en looft de Heer,
mijn hart juicht om God, mijn redder:
Hij heeft oog gehad voor mij, zijn minste dienares.
Alle geslachten zullen mij voortaan gelukkig prijzen,
ja, grote dingen heeft de Machtige voor mij gedaan,
heilig is zijn naam.
Barmhartig is Hij, van geslacht op geslacht,
voor al wie Hem vereert.
Hij toont zijn macht en de kracht van zijn arm
en drijft uiteen wie zich verheven wanen,
heersers stoot Hij van hun troon
en wie gering is geeft Hij aanzien.
Wie honger heeft overlaadt Hij met gaven,
maar rijken stuurt Hij weg met lege handen.
Hij trekt zich het lot aan van Israël, zijn dienaar,
zoals Hij aan onze voorouders heeft beloofd:
Hij herinnert zich zijn barmhartigheid
jegens Abraham en zijn nageslacht,
tot in eeuwigheid.’
Maria bleef ongeveer drie maanden bij haar, en ging toen terug naar huis.

Johanna heeft veel uitgelegd over de tekst, die werd voorgelezen door een jongedame die de leeftijd had van Maria destijds. Ik kan het onmogelijk hier navertellen. Maar ik hou van de nuchtere manier van nadenken over hoe bijvoorbeeld mensen (en Josef) zouden reageren op de zwangerschap van Maria. Over onder meer het verspreiden van roddels, waar ook wij helaas goed in zijn. Maar Maria had een wijde blik. Zij wist dat wat zij meemaakte groter was dan welke veroordeling dan ook.

Maar het lied ‘Als alles duister is’ bleef de hele dag in mijn hoofd. Daarom sluit ik de dag hiermee af.

Ik wens jou

Ik wens jou een dak boven je hoofd
Dat je huis een thuis mag zijn, je tafel vol met brood
Dat je rustig slapen kunt, de hele nacht
Dat de liefde van je leven op je wacht

Ik wens jou genoeg om door te gaan
Dat je rijkdom vindt door ook van weinig te bestaan
Ik wens jou volle dagen toe en vrije tijd
Met kind’ren om je heen tot aan het eind

Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou
Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou

Ik wens jou vrede toe om wie je bent
Dat je lacht en huilt met alle mensen die je kent
Dat de liefde aan je hart vervulling geeft
In elk van de seizoenen dat je leeft

Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou
Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou

Ik bescherm je voor de wind en vind voor jou een schuilplaats
In de nacht maak ik een vuur, want dan word jij niet bang
In het donker loop ik naast je als een trouwe engel
Ik ben hier, wij gaan samen, heel je leven lang

Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou
Een muur voor de wind
En een vuur voor de kou
Een jas voor de regen
En een vriend dicht bij jou

Tok

Als bedankje van de makelaar voor het mogen bemiddelen bij de verkoop van de woning mocht ik een kunstwerk uitzoeken bij Galerie de Kunst van Kunst in Hengelo. Dit is het geworden. Uit de serie Tok van Corrie Maria Leushuis. Ik werd direct vrolijk van dit schilderij.

Waarom, o God, waarom

Vanmorgen een mooie dienst gehad in Mozaiek0548 waarin Joël Boertjens ons meenam naar het boek Habakuk. Met een mooie boodschap over niet loslaten. Het leven gaat niet altijd zoals jij dat wilt. Je kunt ellende op je pad krijgen. En dan mag je het uitschreeuwen naar God: Waarom? En hoe lang nog? Maar je mag ook altijd die Vaderhand vasthouden.

Ik moest tijdens de dienst denken aan een muziekbundel van Youth for Christ die ik thuis heb. Ik moest deze er gewoon bijpakken vanmiddag. De dienst van vanmorgen samengevat in een lied:

Habakuk 2
[2] Dit was het antwoord van de HEER.
Schrijf dit visioen op, grif het duidelijk in platen,
zodat het in een oogopslag te lezen is.
[3] Het visioen wacht tot zijn tijd gekomen is,
het getuigt ervan, het liegt niet.
Ook al is het nog niet vervuld,
wacht maar, het komt zeker,
het zal niet uitblijven.

Waarom, o God, waarom?

Waarom, waarom? Waarom, o God, waarom?
Ik roep naar U bij dag en nacht,
terwijl ik op uw antwoord wacht,
U luistert niet, uw stem blijft stom. Waarom?

Waarom, waarom? Waarom, o God, waarom?
Ik schreeuw het uit: “Geweld, geweld”.
De mensen sterven ongeteld.
Ze buigen wat nog recht was krom. Waarom?

Waarom, waarom? Waarom, o God, waarom?
Zie wat ons hier wordt aangedaan.
Hoe lang moet dat nog verder gaan?
Wij komen in het onrecht om. Waarom?

Ik zal van U dromen, dan ben ik niet bang.
Het antwoord zal komen, al duurt het ook lang.
Ik blijf op u wachten. Ik hoop op uw woord.
Ik weet in gedachten dat U naar mij hoort.


Tekst & muziek: Eveline Stern

Plan in het water gevallen

Op 13 juli berichtte ik dat ik een mooi gesprek had gehad met Welbions over mijn plan voor hangmatpalen in de stad. Gisteren ben ik gebeld dat het idee niet door kan gaan. Welbions was welwillend, het geld was ook geen probleem. Maar ze hebben met de gemeente Hengelo gesproken en die gaat niet akkoord. Waar mijn eerdere verzoek bij de gemeente werd afgewezen op kosten hebben ze nu andere bezwaren. Alles in de openbare ruimte, dus ook als het op het terrein van Welbions zou staan, valt onder de verantwoordelijkheid van de gemeente. En men is bang dat het te gevaarlijk is. Stel dat er iemand uit de hangmat zou vallen. Ik vind dit zeer spijtig; had graag iets leuks voor de stad willen organiseren.

Gemeente Hengelo vindt het plaatsen van palen voor een hangmat te gevaarlijk.
Het idee was leuk, system says no.
« Oudere berichten

© 2024 Alex Steegstra

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑